1.12.2012

Απόνερα

Τι με κοιτάς; Είπε ο βράχος.
Έλα και πέσε πάνω μου όπως πάντα έκανες. Δρόσισε με. διασκέδασε με, κάνε με να σε θαυμάζω, φτιάξε με λείο, όμορφο και περήφανο.
Τη βλέπω την ορμή σου αγαπημένο κύμα.
Έλα, αγκάλιασε με.

-  Σ' αγκαλιάζω και φοβάμαι μα δεν μπορώ να κάνω αλλιώς.  Είναι στη
μοίρα των πραγμάτων να χύνομαι άλλοτε με ορμή κι άλλοτε με χάδι μα πάντα
ν' αγκαλιάζω. Άλλοτε τα δελφίνια άλλοτε τη στεριά.
-  Μη φοβάσαι
-  Γιατί καρδιά αγαπάς να λαξεύεις βράχους;

-  Μα δεν είν' κακό κοίτα! Εδώ είμαι και είμαι δικός σου, έλα.
-  ο βράχος πάντα περιμένει
-  το κύμα είναι πάντα εκεί.
-  Τραβιούνται πίσω όλα τα νερά και ορθώνομαι μπρός σου.
-  Ακούω την ορμή σου, μένω ακίνητος, σε περιμένω.

- Έρχομαι αγάπη μου.
-  Έλα... να με χορτάσεις
-  Απόνερα και ένα βουητό
   γίνομαι παλιές και νέες προσκλήσεις κλεισμένες, άθικτες που σε περιμένουν να τις ζητήσεις.  Το κύμα αφέθηκε.
- σ' αγαπώ. Αντίο.

5.06.2011

4 & 6 Μάη 2011

04.05.2011 / 2:19
Γύρισα
Για μια ακόμη νύχτα τα μάτια αρνούνται να κλείσουν.
Πονάει η σιωπή, είναι αδίστακτη.
Βγαίνω στη βεράντα για τσιγάρο, παρατηρώ πως ούτε το πορτατίφ δεν έχει ανάψει.
Μάλλον κι αυτό προσπαθεί να μειώσει την φωτορύπανση της πόλης έτσι ώστε
να δω ξανά το τυχερό μου αστέρι.
Καμία τύχη.
Η εκκωφαντικη σιωπή του απ´ τον ουρανό μου, με οδηγεί αυτόματα στα σκοτάδια, δίχως έλεγχο, δίχως λογική. Το συναίσθημα βρυχάται, με το ουρλιαχτό του δονείται όλη μου η ύπαρξη
και μέσα απ´ την ταλάντωση δημιουργείται μια ερώτηση.
06.05.2011 / 1:34
Κανένας μόνος ποτέ και πουθενά
και η καρδιά μου απ' το κρεββάτι στο πάτωμα διαλύεται
έχουν αίμα μέσα αυτές οι βαλίτσες
γίναν τα μάτια μου πηγές,
καθάρια τα νερά σαν το μυαλό,
μα στην καρδιά φωτιά και ζόφος
1:48
Το τηλέφωνο χτυπά είν' ο πατέρας, βγήκε απ΄ το νοσοκομείο.
η καρδιά του.
είναι γερή λέει η μαμά γιατί μ' ακούει να κλαίω..
Πατέρα.......ΠΑΤΕΡΑ ΠΟΝΑΕΙ Ο ΓΙΟΣ ΣΟΥ!
ΠΑΤΕΡΑ Η ΚΑΡΔΙΑ ΜΟΥ ΚΛΑΙΩ ΠΑΤΕΡΑ.
ΚΛΑΙΩ ΓΙΑΤΙ ΕΙΜΑΙ ΙΔΙΟΣ ΕΣΥ.
Τι κρίμα πατέρα που δεν θ' ακούσεις ποτέ αυτό το κλάμα.
Τι κρίμα πατέρα μου. Σ' αγαπάω πατέρα μου.
Σ' αγαπάω.

4.12.2011

Δεν είμαστε φάλαινες

Τι δύσκολο που είναι να κατανοήσουμε τους ανθρώπους όταν δεν είναι ειλικρινείς προς τον εαυτό τους. Γιατί όταν δεν είσαι ειλικρινής με τον εαυτό σου, δεν μπορείς να είσαι με κανέναν άλλο. Ας μην μας αποσπά απ' την ουσία οι λόγοι για τους οποίους συμπεριφερόμαστε διαφορετικά απ' ότι αισθανόμαστε. Το έκανα για εσένα, για αυτό, για εκείνο. Δεν το έκανες αληθινά και αυτή είναι η ουσία. 'Ολοι έμαθαν να ζουν με κάποιο παράπονο για αυτό που δεν έκαναν οι άλλοι γι αυτούς, για όλα αυτά που δεν κατάλαβαν. Και πως να καταλάβουν βέβαια αφού δεν είμαστε φάλαινες. Η φάλαινα θα τραγουδήσει και με το τραγούδι της θα καταλάβουν όλα τα μέλη της κοινωνίας της ότι είναι θυμωμένη, πεινάει, κλαίει. Θα φωνάξει αληθινά. Η φάλαινα θα κλαίει από την στιγμή που την χτύπησε το καμάκι μέχρι την στιγμή που ξεψυχά στο φαλαινοθηρικό. Δεν θα παιχνιδίσει στα κύματα, δεν θα πεταχτεί ολόκληρη έξω απ' το νερό τραγουδόντας ήχους αγάπης. Δεν είμαστε φάλαινες. Δεν είμαστε αληθινοί στον εαυτό μας γι' αυτό και λέμε ψέμματα στους άλλους με τον ίδιο τρόπο που λέμε και σε εμάς. Ως πότε όμως; Αυτή η ανειλικρίνεια έχει έναν δρόμο και μια κατάληξη. Η ίδια κατάληξη αλλά με διαφορετικά πρόσωπα, σε νέα σπίτια, σε άλλους τόπους. Το ίδιο λάθος συνέχεια, η ίδια εξέλιξη. Η φόρμα είναι εκεί. Έτσι μάθαμε. Τι κάνει όποιος μαζεύει σκατά; Στο τέλος βρωμάει και φεύγει να βρει καθαριότητα αλλού, αλλά όπως πολύ σωστά σκέφτεσαι....κι εκεί σκατά θα βρει αν συνεχίσει να ψεύδεται. Το νέο, δεν μπορεί να είναι ποτέ νέο αν η σκέψη είναι παλαιά. Πόσες σχέσεις έκανες και πως έληξαν όλες; Φιλικές, ερωτικές δεν έχει σχέση. Συγνώμη που θα είμαι ξανα σκληρά ειλικρινής μα έχεις προαποφασίσει ότι έτσι θα περνάς τη ζωή σου. Γελώντας όταν θέλεις να κλάψεις, οργανώνοντας συγκεντρώσεις όταν θέλεις να μείνεις μόνος, ξοδεύοντας άφραγκος, κάνοντας σεξ όταν θέλεις να κάνεις έρωτα. Μαζεύοντας, εκρηγνύοντας και στο τέλος φυγή. Δεν υπήρχε ποτέ άλλος δρόμος, ποτέ άλλος προορισμός και δεν υπάρχει πια κανένας λόγος για άλλα ψέμματα. Δεν είμαστε φάλαινες.